Bir zamanlar insanlar tahtadan putlar yapardı. Taştan, tahtadan bir şekil çıkarır, sonra onun önünde eğilirlerdi. “Bunu büyüklerimiz yapmış, biz de böyle yaparız.” derlerdi. Yıllar geçti. […]
Devamını okuKategori: Hikaye
KUZEYİ UNUTAN PUSULA
Çatı katındaki ceviz sandık açıldığında içeriye naftalin kokusu değil, sanki bir asır öncesinin barut ve dağ kokan rüzgârı doldu. Kerem, sandığın dibindeki tozlu kadife örtüyü […]
Devamını oku
SESSİZLİĞİN SESİ
O sabah dünyada hiç kimse konuşamadı. Ne anneler çocuklarını uyandırabildi, ne öğretmenler yoklama alabildi, ne de radyolardan sabah haberleri duyuldu. İnsanların sesleri kaybolmuştu. Ama en […]
Devamını oku
BU DEĞİRMENİN SUYU NEREDEN GELİYOR
O gün yine arkadaşlarımla mektepten çıktık ve testilerimize su doldurmaya gittik. Eve giderken su götürmek, çocukların işiydi. Suyu doldururken herkes ödevini oracıkta bitirirdi. Çünkü çınar […]
Devamını oku
BİR GÜNLÜK ÖMÜR
Güneş daha gözlerini yeni açarken küçük bir kozanın üzerinde ince bir çatlak belirdi. Çatlak yavaş yavaş büyüdü. Bir süre sonra kozanın içinden minik bir […]
Devamını oku
AĞAÇ KÜTÜPHANESİ
Pencereden dışarıya bakıyordum. Hava hafif rüzgarlıydı. Sonbahara dayanamamış yapraklar, sararıp dökülmeye başlamıştı. Bazı dallarda ise yeşil kalmış, düşmemiş yapraklar vardı. Neden bazıları sararıp dökülmeye başlamışken […]
Devamını oku
MUHTEŞEM BİR SANAT
Her gün, aynı olayı farklı şekillerde yaşıyordu. Aynı güneş, aynı dağların arkasından tıpkı dün gibi batıyordu. Ama her akşam yeni bir resim çiziyordu. Bugün öncekinden […]
Devamını oku
KIRIK PUSULA
Bir zamanlar, dağların arasına kurulmuş, taş sokakları çiçeklerle süslü küçük bir kasaba varmış. Bu kasabada yaşayan insanlar birbirlerini çok sever, sabahları karşılaştıklarında gülümseyerek selam verirlermiş. […]
Devamını oku
KALPTEN MEKTUP
Sabah güneşi, eski saat kulesinin taşlarına altın rengi çizgiler bırakırken küçük bir güvercin kulenin en yüksek penceresine kondu. Diğer kuşlar gibi yalnızca yem aramıyor, kanat […]
Devamını oku
BENİM SIRAM NE ZAMAN?
Oyun saati gelmişti. Yanlarına vardığımda sayışmaya başlamışlardı. “Ben de oynayacağım, beni de sayın,” dedim. “Hayır! Geç kaldın. Grupları oluşturduk,” dediler. Ahmet “İkinci turda alırız seni,” […]
Devamını oku
