Toplumsal olarak sınav sonucu konusunda ayrı bir endişemiz olduğunu düşünüyorum. Peki, bu endişe çocuğun değerinden önemli mi? Açıkçası LGS yeni bitmişken, yazılılar sisteme girilmişken toplumumuzda sadece sınavın kapsamı dışında, “hayatı belirleyen önem” taşıyan bir işmiş gibi bahsedilmesi konusunda konuşmak istedim. Peki, sınavları hayati önem değil de gelecek için bir köprü olarak adlandırsak nasıl olurdu?Bu baskının bu denli kurulması çocukları her konuda değersiz hissettirebilir; çünkü sınav sonucu bir şekilde düzelebilir de çocuğun aklından “Benden değerli mi?” düşüncesi nasıl silinsin? Bazı de çocuklardan itibar gibi bahsedilir. Peki, bir çocuktan itibar olur mu? Günümüzde bu okullara bile yansıyabiliyor. Okullar bile bazen sınav sonuçlarına göre değer ölçüyor.Sınavlar tabii ki önemli bir yerde, de çocuğun emeği… Ama sınavlar artık çocuğun emeğinden çıkmış bir şekil almış durumda. Artık çocuğun karakterine, kişiliğine, değerine ve birçok şeye lanse ediliyor. Çalışılarak, çabalayarak ulaşılan bir şey olması, çocuğun “Ben değersiz miyim?” düşüncesinin yanından bile geçmemeli zaten.Bu durumun bir de baskı ve psikolojik sonu varken, stres konusunda yeteri kadar gericiyken çocuklara “Ben senin emeğine değil de sınav sonucuna bakıyorum” iması vermememiz gerek. Böylesine düzelebilecek konuyu şahsi düşüncelerle ele geçirmek çocuğun ilerideki yaşamını da kötü etkilemez mi, kendine güvenini sarsmaz mı? Çocuğa bu konuda bir duvar değil, kol kanat olmamız gerekiyor ve bu sınavların hayatındaki ilk engellerden biri olduğunu bilmesi gerek. İlk engellerinden birinde böylemesine bir tepki alırsa ileride çıkacak engellerle nasıl baş etsinler?Ki bir çocuğun yetenekli olduğu birçok konu olabilir. Ünlü bir düşünürün de dediği gibi: “Aslında herkes bir dahidir. Ama siz bir balığı, ağaca tırmanma yeteneğine göre yargılayamazsınız.” Yargılamayında zaten. Yargılarsanız balık bile olsa denizde kaybolabilir.
