İlkokula yeni başlayan bir çocuğun teneffüslerde yaşça büyük çocukların zorbalığıyla karşılaşması, hem çocuk hem de veli için oldukça yıpratıcı bir süreçtir. Henüz duygularını kelimelere dökme becerisi tam gelişmemiş olan küçük çocuklar, bu tür haksızlıklar karşısında çaresizlik hissedebilir ve bunu evde öfke patlamaları, hırçınlık veya okula gitmek istememe şeklinde dışa vurabilirler. Bu hassas dönemde çocuğunuzun okula olan sevgisini yeniden tazelemek ve ona güvenli bir alan sunmak için atabileceğiniz adımlar şöyle özetlenebilir:
Öncelikle çocuğunuzun yaşadığı duyguları anlamaya ve kabul etmeye çalışın. Okuldan döndüğünde onu hemen soru yağmuruna tutmak yerine sakinleşmesine izin verin ve “Bugün okulda kendini biraz incinmiş veya öfkeli hissediyorsun, seni anlıyorum; bu çok normal” diyerek duygusunu aynalayın. Onun yaşadıklarını asla küçümsemeyin; çünkü onun dünyasında o an okul, başa çıkılması çok güç bir yer gibi görünebilir. Evde oluşturacağınız güvenli ve yargılamayan ortam, içini dökmesini kolaylaştıracaktır.
Ev içinde yapacağınız ufak pratikler, çocuğunuzun kendini savunma becerisini geliştirebilir. Kuklalarla veya oyuncaklarla teneffüs sahnelerini canlandırarak ona sınır koyma çalışmaları yapabilirsiniz. Büyük bir çocuk alanına müdahale ettiğinde veya eşyasını almak istediğinde dik bir duruşla, net bir ses tonuyla “Hayır, bunu yapmana izin vermiyorum” diyebilmesini oyun yoluyla öğretebilirsiniz. Aynı zamanda ona tartışmaya girmek yerine o ortamdan hemen uzaklaşmasını ve en yakın öğretmenin yanına giderek durumu bildirmesini öğütleyin. Kaçmanın veya yardım istemenin bir zayıflık değil, akıllıca bir korunma yöntemi olduğunu vurgulayın.
Bu süreçte sadece çocukla çalışmak yetmez; okul yönetimi ve öğretmenlerle de sıkı bir iş birliği kurmak şarttır. Zorbalık genellikle öğretmenlerin doğrudan göremediği koridorlarda veya bahçenin ücra köşelerinde yaşandığı için durumu vakit kaybetmeden sınıf öğretmenine aktarmalısınız. Öğretmeninden teneffüs saatlerinde ve bu riskli alanlarda daha dikkatli gözlem yapmasını rica edebilirsiniz. Ayrıca okulun rehberlik servisiyle görüşerek çocuğunuzun akran ilişkilerini takip etmelerini ve özgüvenini destekleyecek çalışmalar yapmalarını isteyebilirsiniz. Diğer çocuklarla doğrudan okul bahçesinde karşı karşıya gelmek yerine, her zaman profesyonel kanalları kullanarak okulun bu duruma müdahale etmesini sağlamak en sağlıklı yoldur.
Bu süreci paylaşmak için sınıf öğretmeninizle veya rehberlik servisiyle görüşme şansınız oldu mu?
