Sevgili çocuklar,
Bugün size biraz farklı bir şey soracağım:
Hiç kimse görmezken iyi bir şey yaptınız mı?
Mesela…
Yere düşen bir çöpü kimse bakmıyorken çöpe attınız mı?
Arkadaşınız üzgünken, kimse fark etmeden yanına oturdunuz mu?
Birine yardım edip bunu kimseye söylemediniz mi?
İşte bunları yaptıysanız, siz de iyiliği sessizce büyüten kahramanlardansınız.
Kahraman olmak için pelerin takmaya, uçmaya ya da çok güçlü olmaya gerek yok.
Gerçek kahramanlık: kalbinin sesini dinleyebilmektir.
Bazen iyilik yaptığımızda alkış bekleriz.
“Biri görsün, aferin desin.” isteriz.
Bu çok normal… Ama en değerli iyilik, kimse görmezken yapılan iyiliktir.
Çünkü o zaman gerçekten kalbinle yapmış olursun.
Düşünsene…
Bir sınıfta herkes birbirine bağırırken sen sakin kalıyorsun.
Herkes dalga geçerken sen koruyorsun.
Herkes vazgeçerken sen destek oluyorsun…
İşte o an, kimsenin fark etmediği bir kahraman oluyorsun.
Sevgili çocuklar,
Dünya bazen gürültülü olabilir.
Bazen insanlar birbirini kırabilir.
Ama siz, bu dünyanın en güzel sessizliklerinden biri olabilirsiniz.
Bir iyilik, bir gülümseme, bir güzel söz…
Bunlar küçük görünür ama bir kalbi tamamen değiştirebilir.
Bugün kendinize bir görev verin:
Kimseye söylemeden bir iyilik yapın.
Belki bir arkadaşınıza defterini verirsiniz,
Belki annenize yardım edersiniz,
Belki de sadece birine “Nasılsın?” dersiniz.
Ama bunu sessizce yapın…
Sadece kalbiniz bilsin.
Çünkü en güçlü insanlar, iyiliği gösteriş için değil, gerçekten istedikleri için yapanlardır.
Kim bilir…
Belki de bu dünyayı değiştirecek olanlar, sizin gibi sessiz kahramanlardır.
Ben size inanıyorum.
Sevgiyle!
